Biz de heyecanla hemen açtık tabii...
Nasıl da bilir hayvanları sevdiğimi özellikle de aslanı...
Biz de sıkı sıkı sarılarak teşekkür ettik biricik dayımıza.
Biz dayı diyoruz ama siz inanmayın hep bizimle çocuk olur oynar ama daha çok da kızdırır. O yüzden anlayamayız seviyor mu kızıyor mu hep bağırarak konuşuyor bizimle . Biz de ona rahatça yaklaşamıyoruz, ama onu çok seviyoruz da belli edemiyoruz bu yüzden.
Allah kimseyi sevdiklerinden ayırmasın, bizi de dayısız bırakmasın.







Biz herşeye rağmen bu düşünceleri bırakıp öğretmenlerimizin bizler için hazırladığı ve annelerimizin de davetli olduğu karne eğlencesine dönelim. Annem kendi okulundaki karne dağıtımının kaçta biteceğini bilmediği için her zamanki gibi anneannemizi gönderdi önce yanımıza. Ama bir süre sonra annemizde geldi çok sevindik. Çuval yarışı yaptık, halaylar çektik, ikramları yedik, bol bol resim çekildik arkadaşlarımızla, oyunlar oynadık ve en sonunda karnelerimizi aldık. Hepsi gülen yüzlü yıldızlarla dolu....! Ne güzel....!







